Listopad 6th, 2009 by admin

Zgodnie z definicją tańca, aby zacząć tańczyć, wystarczy świadomie wykonać dwa ruchy, zwane dygnięciami. Oznacza to, że określenie „nie umiesz tańczyć”, wypowiedziane w stosunku do osoby wykonującej dowolne, świadome ruchy, jest błędne. Tańczyć może każdy, jednak wykonywane ruchy wywołać mogą różne wrażenia estetyczne wśród publiczności. Przez wieki wykształciły się różne formy tańca, począwszy od tańców dworskich, poprzez taniec klasyczny, na współczesnym skończywszy. Udokumentowane europejskie korzenie tańca sięgają czasów Homera i wcześniejszych, kiedy to ludzie tańczyli, żeby zjednać sobie przychylność bogów, w kwestii bogactwa, czy na przykład powodzenia w określonej sprawie. Obecnie ludzie tańczą najczęściej dla przyjemności. Niektórzy w doskonaleniu swoich umiejętności tanecznych upatrują cel swojego życia. Taniec staje się ich zawodem. Rozwijają się i ćwiczą pod okiem profesjonalistów. Z czasem sami nimi zostają, zakładają szkoły tańca i potem sami szkolą nowe osoby. W ten sposób koło się zamyka i ciągłość przekazywania umiejętności tanecznych zostaje zachowana. Taniec jest bardzo starą sztuką piękną, w której sam tancerz może wyrazić siebie i swoje emocje, dostarczając przy tym wrażeń estetycznych publiczności.

Listopad 6th, 2009 by admin

Organizacja wesela to nie lada zadanie dla pary młodej. Muszą oni zadbać o wiele spraw, takich jak zaproszenia, tort weselny, sala oraz orkiestra. Na szczęście w tych kwestiach przeważnie pomocą służą rodzice oraz świadkowie. Są jednak zadania, w których młodzi zdani są sami na siebie. Jednym z nich jest nauka pierwszego tańca weselnego. Najlepiej nie odkładać tego na ostatnią chwilę, bo można nie zdążyć z przygotowaniami i poziom tańca, zaprezentowany na weselu, może być mierny. Naukę powinno się rozpocząć na co najmniej miesiąc przed planowaną datą ślubu. Czas nauki trzeba dostosować do swoich umiejętności tanecznych oraz do oczekiwanych rezultatów. Na wstępnie należy podjąć decyzję odnośnie wyboru szkoły tańca. Można zdecydować się na indywidualne lekcje, lub grupowe, w których uczestniczą przeważnie dwie do czterech par. Następnie należy wybrać utwór, do którego będzie się tańczyło. Najbardziej popularne są piosenki Krzysztofa Krawczyka, Natalii Kukulskiej oraz Zbigniewa Wodeckiego. Najczęściej tańczy się przy nich walca angielskiego, walca  wiedeńskiego, rumbę oraz tango. Nowożeńcy, chcący zaskoczyć swoich gości, mogą przygotować nietypowe układy, łączące elementy muzyki dance, czy hip hop. Z takim tańcem ich wesele na pewno będzie niezapomniane.

Listopad 6th, 2009 by admin

Przeglądając różne style tańca, można natknąć się na bardzo ciekawe jego odmiany. Jedną z nich jest taniec dawny, w skład którego wchodzą głównie tańce dworskie barokowe i renesansowe, czyli tańce pochodzące z piętnastego, szesnastego oraz siedemnastego wieku. Ich najpopularniejszymi przedstawicielami są pawana, kontredans, sarabanda oraz menuet. Choreografia taneczna nie jest do końca poznana, ponieważ nie istnieją żadne nagrania z tamtych czasów. Udokumentowana jest jedynie na kartach ksiąg i traktatów. W zależności od interpretacji pozostałych zapisów powstają różne układy choreograficzne, których celem jest jak najwierniejsze odwzorowanie ruchów oryginalnych. Niestety nikt tak naprawdę nie wie, które ruchy są poprawne i jest to przyczyną sporów wielu instruktorów. Istotą tańca dawnego jest odwzorowanie manier panujących na dworach, wyrażonych pod postacią etykiety dworskiej. W związku z tym elementami tego tańca są ukłony i niespieszne kroki. Wszystko odbywa się w atmosferze dostojeństwa oraz uwielbienia dam. Tancerze występują w strojach stylizowanych na stroje z tamtych epok. Męskim atrybutem są rajstopy, a damskim szerokie suknie, z ciasnymi gorsetami. Taniec dawny staje się coraz bardziej popularny. Najczęściej oglądać go można podczas turniejów rycerskich.